| |
 |
Fotoalbum
|
06 Augustus 2006 | 02:48:06
|
Als je onze foto's wilt bekijken klik dan op de foto aan de linkerkant, of hierboven op "Fotoalbum" dan kom je terecht in het FOTOALBUM. Bij het hoofdstuk "Thumbnails" kun je onder de optie "slideshow" de gewenste fotoalbum kiezen.
Wenn Du unsere Fotos anschauen willst kannst Du an der linken Seite auf das Fotoalbum klicken, dann öffnet sich das Album und kann man unter dem Titel Tumbnails das gewünschte Album öffnen. Viel Spass.
Gr. The4travelers
|
|
|
|
Terugreis
|
27 Augustus 2006 | 16:47:16
|
Zondag 27 augustus 2006
Op dit moment zijn we al een aantal uren thuis, (hoe snel je weer went aan het gewone leven) koffers uitgepakt en de wasmachine draait op volle toeren. Na een rustige landing in New York na 2,5uur vliegen vanaf Miami, hebben we op het allerlaatste nippertje de aansluiting kunnen pakken naar Amsterdam. We hebben ons verkeken op het ticket en dachten dat we pas om 19.10uur zouden vertrekken ipv 18.10uur. We hebben de jongens vast vooruit gestuurd, zodat die in ieder geval al vast in het vliegtuig plaats konden nemen. Wij hadden na 15 min. (hard)lopen door allerlei vertrekhallen van het J.F. Kennedy Airport de pijp compleet leeg en de jongens moesten eigenlijk het vliegtuig verlaten ivm vertrek van het toestel. De jongens bleken ineens de Engelse taal niet meer machtig te zijn. Na een aantal pissige blikken van de crew, volkomen uitgeblust en bezweet en na een aantal boze blikken van medepassagiers op de koop toe vertrekken we dan eindelijk toch richting Amsterdam.
Dit zijn de laatste indrukken van een geweldige, enerverende en nooit te vergeten vakantie die zowel bij ons als bij de jongens een diepe indruk heeft achtergelaten.
Wij hopen dat jullie genoten hebben van onze website.
Een laatste groet van the 4 travelers
Martin, Ingrid
Quinten, Sonny
|
|
|
|
Miami Beach dag 3
|
26 Augustus 2006 | 00:11:22
|
Vrijdag 25 augustus 2006
Staan tegen 9.30uur op en na ontbeten te hebben, gaan we naar het strand van Ocean Drive. Als we bij het strand aankomen, zijn ze net met een fotosessie bezig voor een Amerikaans modeblad. Door de combinatie van palmbomen, strand, zon en art deco-gebouwen is Miami een van de meest populairste plekken ter wereld om modefoto’s te maken. Er schijnen in Miami alleen al 1500 modellen te wonen. Het is heerlijk weer en we blijven tot 15.00uur aan het strand. We zijn allemaal wat verbrand als we teruggaan en na een heerlijke koude douche gaan we voor de laatste keer lekker uit eten. Dan nog even naar Ocean Drive, maar we willen toch een beetje vroeg terug zijn, omdat we voor morgen de koffers klaar willen hebben, zodat we morgen op ons gemak naar het vliegveld kunnen vertrekken, nadat we onze huurauto hebben weggebracht. We realiseren ons dat we ons zo langzamerhand een beetje thuis beginnen te voelen in Amerika. Martin en ik maken stiekem al wat plannen als de kids uit huis zijn.
Dit zal het laatste zijn wat jullie lezen vanuit Miami, Amerika, misschien dat we op de luchthaven van Miami of New York nog wat schrijven en anders tot in Nederland.
We
|
|
|
|
Miami Beach dag 2
|
26 Augustus 2006 | 00:08:31
|
Donderdag 24 augustus 2006
Lekker uitgeslapen en naar de Apple (computerzaak) gereden om de foto’s te verkleinen, want we hebben onze limiet voor de foto’s bereikt en kunnen niets meer downloaden. We zijn daar wel 1,5uur zoet en de jongens msn-en wat. Na nog een Starbuck koffie gedronken te hebben en nog wat inkopen, rijden we naar het strand achter ons motel. De lucht was al betrokken toen we naar het strand gingen. Maar de temperatuur is nog steeds bijna 90 gr. Fahrenheit (32 gr.). Na 1,5uur begint het toch te druppelen en met een spurt kunnen we nog net droog het motel halen. De jongens duiken nog het zwembed in. Tegen 17.15uur rijden we naar Little Havana, voor Cubanen het tweede vaderland na Cuba. Er hangen veel posters van de gewapende strijd tegen het regime van Fidel Castro, bodega’s verkopen allerlei Cubaanse specialiteiten, zoals café Cubano. Letterlijk koffie waar je stijl van achterover slaat. Het kloppende hart van Little Havana is Calle Ocho, aan deze straat zit ook de beroemde El Crédito sigarenfabriek die in 1907 in Havana werd opgericht en in 1968 naar Miami verhuisde. In de kleine sigarenfabriek zie je mensen aan het werk met tabaksbladen uit de Dominicaanse Republiek. Daarachter zit een winkeltje waar je meteen de sigaren kunt kopen. Na nog wat op en neer te lopen in Little Havana gaan wij bij de Pizzahut eten. Daarna willen we eens een ritje maken met de Metromover, een gratis vervoermiddel in Miami. Met deze Metromover krijg je een goede indruk van Miami Downtown. We besluiten om langs de Ocean Drive te wandelen, om wat Art Decogebouwen te bekijken. Er zijn nergens ter wereld zoveel Art Decogebouwen als in Miami. De kleuren zijn al even opvallend als de personen die er rondlopen: travestieten, bodybuilders en modellen. Er schijnen 3 vormen van art deco te zijn, de traditionele art deco, de futuristische streamline en de Mediterranen Revival. Het leven is bruisend en de eetterrassen zijn niet te overzien, je kunt je auto zo voor het terras neerzetten en dan hoef je alleen maar aan een tafel plaats te nemen, voor de rest wordt gezorgd. Over decadent gesproken. Tegen 23.30uur zijn we weer terug in ons motel en duiken na een heerlijke dag en na een lekkere Corona ons bed in, met in ons achterhoofd dat het morgen onze laatste vakantiedag is.
Gr. the 4
|
|
|
|
Miami Beach dag 1
|
24 Augustus 2006 | 18:04:42
|
Woensdag 23 augustus 2006
We staan vroeg op om ons tripje naar de Everglades in te halen. Als je iets wilt bezichtigen in Florida dan is het verstandig om het in de ochtend te doen, want aan het eind van de ochtend begint de lucht weer eens te betrekken. Komen rond 10.30uur in de Everglades aan en het is niet druk. Het is wel drukkend warm. Eten nog gauw even een boterham, want de jongens hadden weer eens honger. Na een gave tocht van 20 min. in een airboot, hebben we nog geen alligator gezien. De bestuurder van de airboot geeft aan dat door de bliksem, die Florida al dagen teistert, de alligators niet graag boven water komen. Aan het eind van de tocht vangen we toch nog een glimp op van een alligator, die waarschijnlijk de goede naam van het Safari Park wil redden. We zijn amper 10 min. onderweg of de regen komt weer met bakken de hemel uit. Als we terugkomen in het hotel is het gestopt met regenen. De jongens duiken nog even het zwenbad in, want de temperatuur blijft hier altijd aangenaam. Wij zoeken een internetcafé in Miami om de foto’s te downloaden. Tegen 18.30uur rijden we naar Miami om Miami by night te zien, wat te winkelen en uiteraard te eten.
Gr. Us
|
|
|
|
Palm Beach, Fort Lauderdale
|
23 Augustus 2006 | 21:09:18
|
Dinsdag 22 augustus 2006
Op tijd ons bed uit en in de lobby van het motel voor een ander motel Days Inn in Miami Beach gekeken voor 4 dagen. We verheugen ons er al op dat we morgen niet meer onze koffers in en uit hoeven te laden in de auto. Het weer is om te huilen, de regen komt met bakken de hemel uit en we wachten in de lobby van Days Inn, zodat we een beetje droog naar de auto kunnen lopen. Zo snel als het komt, klaart het ook weer op. Maar als we in een van de duurste winkelstraten van de wereld komen, nl. Worth Avenue, begint het weer te plenzen. We kunnen redelijk overdekt lopen, en na verloop van tijd klaart het weer op en wordt het meteen bloedheet. Het is alleen Gucci en Cartier wat de klok slaat, peperduur en niet de stijl van de boys. Na een uurtje rijden we naar Ocean Boulevard, de lange boulevard waar alle filmsterren vertoeven met hun stulpjes (bedoel stulpen). Je vergaapt je aan de enorme huizen, zeg maar paleizen. Het een nog decadenter dan het andere. Na een uurtje rondrijden langs bekende huizen, maken we nog een kleine rondrit door Palm Beach. We bekijken het huis van de wereldberoemde ontwerper Henry Flagler, het Venetiaanse huis van Mitzer, die toon zette voor de Venetiaans-gotische stijl in Palm Beach en Miami. We nemen nog even een kijkje bij het Memorial Park van Palm Beach Downtown. Tegen 16.00uur komen we aan bij Fort Lauderdale met minstens zulke mooie huizen als in Palm Beach. Fort Lauderdale is een schitterende haven en het blijkt dat deze stad zeer geliefd is bij studenten. Rond 19.00uur zijn we in ons motel Days Inn in Miami Beach (dus pal aan het strand). Als we op de kamer komen, schijnen we een megakamer te hebben met een aparte kleedkamer en een mooi uitzicht over de stad. Een heerlijk idee dat er de volgende morgen weer geen complete volksverhuizing hoeft plaats te vinden. We pakken alles uit en de jongens gaan nog even zwemmen en we proberen nadien een beetje op tijd op bed te liggen voor morgen, weer een drukke dag in Miami of een airboot-tocht in de Everglades.
Gr. The 4
|
|
|
|
Ron Jon Surf Shop, J.F.Kennedy Space Center, Juno Beach
|
22 Augustus 2006 | 04:33:21
|
|
Maandag 21 augustus 2006
We vertrekken rond 11.15uur uit ons motel om naar de beroemde, maar vooral gigantische Ron Jon Surf Shop te gaan. Deze grote geel-blauwe megastore hangt vol met alles wat met surfen te maken heeft. Je kunt het niet bedenken of ze hebben het, maar tevens is alles megaduur. Na een uurtje rondneuzen hebben Martin en ik het wel gezien en willen we richting Space Center. Er ontstaat, in de auto, de eerste serieuze discussie tussen ons en de boys. Namelijk de jongens willen naar het strand, omdat het nu nog zonnig is en wij hebben onze zinnen gezet op het Space Center. We komen tot een compromis en perken ons bezoek aan het Space Center drastisch in en gaan daarna in Cocao Beach nog een paar uurtjes naar het strand. Als we bij het bezoekerscentrum komen, wordt de ingang opgesierd met een space shuttle met zijn enorme brandstoftank en boosters. Verder besluiten we niet te gaan, de tijd is tekort en de entree bedraagt 51 dollar p.p. We stappen uit en zoals wij Hollanders betamen, proberen we zoveel mogelijk indrukken op te doen voor noppes. En...... met een beetje klimwerk en de nodige brutaliteit komen we een heel eind. Nadat onze pogingen uitgeput zijn, vertrekken we gauw naar Cocao Beach, want de lucht begint weer te betrekken. De jongens duiken meteen de zee in en wij zoeken een heerlijk plekje in de schaduw onder een houten pier en onder het genot van een koude Corona maken we er een heerlijke middag van. Tegen 16.00uur, nadat we in de verte nog wat foto’s van de lanceertorens hebben gemaakt, vertrekken we naar Juno Beach, de broedplaats van de turtles. Op deze plek komen de meeste schildpadden van de wereld voor. Ook zit hier het Marine Center Juno Beach. In het center staan 5 bassins met pasgeboren schildpadden, maar ook schildpadden die gewond zijn geraakt aan hun schild door bv. de schroeven van speedboten. Het is of de duivel ermee speelt, want als wij er zijn, is er geen turtle te bekennen, eentje vliegt als speedy het pad over. We moesten spurten om nog snel een plaatje te schieten. Nog even langs Juno Beach op zoek naar eventuele broedplaatsen, maar jammer genoeg niets te bekennen. De jongens lopen wat te geinen uit verveling en Martin is uiteraard weer de klos. Omdat het al laat geworden is en de jongens uiteraard weer honger hebben, zoeken we gauw een Days Inn.
Ciao
|
|
|
|
Daytona Beach en Speedway
|
21 Augustus 2006 | 03:12:47
|
Zondag 20 augustus 2006
Geslapen tot 9.30uur. Voordat we vertrekken maken we nog gebruik van het continental ontbijt (koffie, vruchtensap, toast en jam) van Days Inn. In de lobby zetten we via de laptop nog de foto’s op de site. Het is iedere keer weer een verrassing of we verbinding kunnen krijgen. Maar gelukkig lukt het deze keer voorspoedig en we zijn binnen 30 min. vertrokken. We willen er vandaag een rustige en relaxte dag van maken. Het plan voor vandaag is naar Daytona Beach te gaan, een van de beroemdste stranden van de USA, en het enige strand waar je met je auto op mag rijden. Een plek waar mensen vooral flaneren met hun auto, de ene wagen nog meer uitgedost dan de andere. De speedlimit op het strand is 10 mph en er wordt druk door de Beach Patrol gecontroleerd op snelheidsovertredingen. Het is erg rustig en dat nog wel voor een zondag. Heel wat auto’s zonder 4-wheel aandrijving komen tot genoegen van de jongens vast te zitten in het mulle zand. Aan het eind van de middag brengen we nog een bezoek aan Daytona International Speedway, de beroemde racebaan van Amerika, waar elk jaar de Daytona 500 wordt gehouden. We hoorden dat de race, die in april 2007 zal plaatsvinden, al helemaal uitverkocht is. We zijn weer eens te laat voor een rondleiding, maar nadat we de suppoosten vertelden dat we helemaal uit Holland kwamen, mochten we zonder kaartje even een kijkje nemen op het circuit. Jammer genoeg wordt er door een Nascar geen testronden gedraaid. Tegen zessen rijden we naar Cocoa-beach, het surfcentrum van de oostkust van the states. Bij het naderen van deze bekende badplaats is in de verte al het gigantische Vehicle Assembly Building van het Kennedy Space Center zichtbaar. Dit 160 meter hoge VAB is vanuit de ruimte met het blote oog te zien. Het werd in de jaren 60 gebouwd en gebruikt om de gigantische Saturn V maanraket te assembleren. Vandaag de dag wordt het gebruikt voor het assembleren van de Space Shuttle. We overnachten daar in een Days Inn aan het strand. Maken ’s avonds nog een heerlijke strandwandeling voordat we gaan slapen.
Groetjes
|
|
|
|
Sea World Orlando
|
20 Augustus 2006 | 17:47:17
|
Zaterdag 19 augustus 2006
Gisteren is het toch weer erg laat geworden, we slapen uit tot 9.30uur. Dan snel ontbijten tot 10.00uur. Geroosterd brood met jam. We verlangen wel weer naar een fatsoenlijk ontbijt met gewone kaas en beleg, hier is alleen maar smeltkaas te krijgen en die is niet te eten. Maar na geroosterd brood en een bak slappe koffie gaan we rond 11.15 op weg naar Seaworld. Het park is tot 21.00uur open dus een hele slenterdag voor de boeg. Een leuke, maar wel vermoeide dag met veel regen en afwisselend heel warm. Dat is erg prettig, het blijf warm. Na veel achtbanen, dierenshows van orka’s, zeehonden, walrussen en dolfijnen vertrekken we rond 21.30 naar motel Days Inn in Daytona (beach).
Gr. Us
LET OP: De twee links op de eerste rij zijn Quinten en Sonny |
|
|
|
St. Petersburg en Busch Garden
|
19 Augustus 2006 | 06:52:05
|
Vrijdag 18 augustus 2006
We vertrekken rond 9.45uur naar St. Petersburg. Het is ongeveer 1,5uur rijden. Via de Sunshine Skyway Bridge komen we op de bekende Pier terecht met een omgekeerde piramide, bestaande uit disco’s, winkels en een groot aquarium. Buiten stikt het van de bruine pelikanen, een mooi decor voor foto’s. Na nog even de haven bekeken te hebben, vertrekken we naar Tampa voor Bush Garden pretpark, een park bestaand uit een dierenpark afgewisseld met achtbanen en andere attracties. De jongens kunnen niet genoeg krijgen van de achtbanen en wij vragen ons af wanneer ze kotsmisselijk worden. Maar op dat moment moeten we nog wachten, want rond 15.30uur begint het te donderen en te bliksemen en prompt ligt het hele park plat. Je merkt dat Amerikanen in geen enkel geval enig risico nemen. Dan maar even een binnenattractie meepikken, nl. een 3-dimensionale piratenshow. Als we buiten komen is alles weer in volle gang. Blijven tot 19.30uur in het park en besluiten daarna een bezoekje te brengen aan de Pizzahut. Dit is de enige manier om in Amerika wat gezonds binnen te krijgen. Na 2 ernorme reuzenpizza’s, ongelofelijk waar de jongens het laten, vertrekken we rond 21.00uur richting Orlando. Wat we morgen gaan doen wordt vanavond nog even in de groep gegooid. We kiezen weer voor een Days Inn in Orlando.
Gr. De 4
|
|
|
|
Salibel en Captiva
|
18 Augustus 2006 | 05:24:41
|
Donderdag 17 augustus 2006
Om ongeveer 10.30uur vertrekken we uit Naples om de Caribische eilandjes Salibel en Captiva te bezichtigen. Het weer is helemaal opgeklaard en de temperatuur is al aardig opgelopen naar de 35 gr. De eilandjes Salibel en Captiva vormen samen Naples Lee Island. Deze eilandjes stralen een ontspannen, Caribische sfeer uit, geen hotels en Mac’s te vinden. Alleen kleine exotische resorts aan het strand. Als we in Salibel zijn, bezoeken we JN Ding National Wildlife Refuse, een klein natuurparkje bestaand uit pure wildernis. De diersoorten die er voorkomen, wasberen, slangen, alligators, Amerikaanse zeearend en de visarend zijn gemakkelijk te observeren. Wij gaan voor de rode lepelaar, maar die is in geen velden of wegen te bekennen. Wel zijn een slang, wasbeer, alligator en een Amerikaanse zeearend ons pad gekruist. Langs de 8 km lange Wildlife Drive groeien mangroven en sabalpalmen. Deze 2 eilanden zijn populair bij mensen van het goede leven. Als we bij een eerder gepasseerd strandje willen eten, komen we 40 min. in een file te zitten door een ongeluk. Omdat de bewolking alleen maar toeneemt, besluiten we maar meteen door te rijden naar Sarasota. Rond 18.00uur is de planning om aan te komen en een Days Inn te nemen. De jongens springen nog even het zwembad in, voordat we een hapje gaan eten bij een Mexicaans Grillrestaurant. Morgen bezoeken we St. Petersburg en gaan we naar Bush Garden in Tampa.
Us
|
|
|
|
Everglades en Naples
|
17 Augustus 2006 | 17:08:39
|
Woensdag 16 augustus 2006
Om 10.00uur vertrekken we naar de Everglades. Om 8.00uur is het nog zonnig en warm. Bij vertrek is het bewolkt en het regent behoorlijk. Het is nog 3 uurtjes rijden, voordat we bij de Everglades zijn, dus we hopen dat de zon alsnog doorbreekt. Wij rijden langs de Fakahatchee geul, die 5 bij 20 km meet. Het water in deze geul maakt deel uit van een 80 km. brede rivier die de moerassen van de Everglades voedt. Deze is maar enkele cm diep. We vervolgen onze weg over de kaarsrechte US 41. Deze weg is begroeid met cipressen. De jongens liggen na een half uurtje al weer te slapen. Wij constateren ook dat we amper nog de ogen open kunnen houden en dat om 12.00uur in de middag. Ligt het nu nog aan de jetlag of gaan we veel te laat naar bed!!!! Het zit ons niet mee, want de lucht wordt steeds donkerder. Op het moment van aankomst bij Everglades Safari Park bliksemt en onweert het. We wachten tot 16.15uur net als ongeveer 50 anderen. Maar na overleg tussen de Rangers gaat de tocht niet door. Te riskant, vinden ze. We vertrekken een beetje pissig en teleurgesteld, vooral de jongens zijn niet meer te genieten. Dan maar even langs Miccosukee Indian Village. Na wat krokodillenkoppen bekeken te hebben, die je toch niet mag uitvoeren, en na wat baldadig gedrag van de jongens, wordt het voor ons weer eens tijd werd om te vertrekken. We besluiten richting Naples te gaan, met nog ongeveer 1,5 uur rijden. Om 17.45uur rijden we Naples binnen. Een eliteplaatsje met veel dure hotels, luxe villa’s en chique boetieks, peperdure sportwagens en bijna geen motels. Dat wordt zoeken geblazen, totdat ons oog valt op een klein exotisch resort. Bij navraag blijkt het heel goedkoop te zijn en de jongens kunnen nog zwemmen ook. Nadat wij samen nog een Starbuck cappuccino koffie (onze lievelingskoffie) hebben gehaald, trommelen we de jongens om 22.30uur het zwembad uit. En deze keer eens op tijd naar bed.
Groetjes
|
|
|
|
Key West
|
16 Augustus 2006 | 05:03:35
|
Dinsdag 15 augustus 2006
Het voornemen om vroeg naar bed te gaan, dat vergeet maar. Het was weer 2.00uur voordat het bij de jongens rustig was. De volgende morgen moesten we om 8.00uur de parkeermeter voor de auto bijvullen. Hoorden van anderen dat ze in Miami om de 15 min. komen controleren. Na een kop koffie besluiten we als de jongens nog slapen even langs het strand te lopen. Het is fantastisch weer en al weer flink warm. Rond 9.15uur zijn we terug en de jongens zijn niet wakker te krijgen. Overdag liggen ze te slapen in de auto en ’s avonds rond 00.00uur komen ze tot leven. We spreken af dat we met zijn allen vanavond op tijd in bed liggen, willen we het eind van de vakantie overleven. Ben benieuwd. We vertrekken, nadat we nog even langs de huizen van filmsterren rijden, naar Key West. We vertrekken via de Overseas Highway 1 naar The Florida Keys. Via Key Largo met de plaatsjes Marathon en Pigeon Bay, de Lower Keys komen we na 3 uur rijden aan in Key West, de Upper Key. Key Largo is niet het enige eiland van de Keys. Het lijkt dat de Amerikanen alles hebben volgebouwd met hotels, McD, Wendy’s, Scuba-scholen en Pizza-hutten. De verstedelijking langs de Oostkust heeft zich ten koste van de natuur inmiddels van Miami tot hier uitgebreid. Sommige gedeeltes zijn flink vervuild en het ruikt er onaangenaam. Alleen het passeren van de bruggen herinnert ons eraan dat we niet in de stad rijden, maar midden in de Golf van Mexico oversteken naar de volgende Key. Jammer dat de natuur zo verwoest is door de infrastructuur. Een goed voorbeeld van het hypocriete beleid van de USA. Key West is de meest zuidelijke plek in Amerika en ligt 90 miles van Cuba. De sfeer die het stadje door de oude, koloniale gebouwen, de vele culturen en de historie uitademt, trekt veel toeristen. We lopen langs Mallory Square, waar volop leven en beweging is door allerlei kraampjes en straatartiesten. We willen nog naar de beroemde zonsondergang kijken, maar jammer genoeg was die niet zichtbaar vanwege de vele wolken. Maar dat deed niets af aan de geweldige avond. Nog wat gegeten bij een Gyros-tentje en op tijd naar bed.
Groetjes
|
|
|
|
Miami
|
15 Augustus 2006 | 07:12:07
|
Maandag 14 augustus 2006
We staan om 8.30uur op om in ieder geval toch nog te ontbijten. Daarna kruipen we tot 11.30uur nog eventjes ons bed in om nog wat uurtjes slaap in te halen. Het is bewolkt, maar wel benauwd en rond de 30 gr. De vooruitzichten zijn voor de hele week niet bijster geweldig. Aan de temperatuur zal het niet liggen, maar het blijft bewolkt met veel regen. Om 13.30uur checken we uit, na nog even de laatste nieuwtjes op internet te hebben gezet. We volgen nog de laatste nieuwsberichten over een bommelding op LA Airport. Maar het bleek gelukkig vals alarm te zijn. Om 14.15uur vertrekken we richting Key West. Het regent pijpenstelen, het onweert en we komen allemaal nog slaap tekort. De jongens liggen na 10 min. al weer te slapen in de auto. We besluiten om de volgende dag naar Key West te gaan en vanmiddag lekker relaxt een bezoek te brengen aan de grote Sawgrass Mills Outlet, een groots kledingdepot met merken als Hugo Boss, D&G, Versace, Max Mara. Na daar ’s avonds nog wat gegeten te hebben, rijden we naar Miami Beach om daar te overnachten in Days Inn. Dus deze keer vroeg naar bed en morgen vroeg uit de veren voor Key West
Groetjes
|
|
|
|
Naar Miami
|
14 Augustus 2006 | 19:34:21
|
Zondag 13 augustus 2006
Gisteravond in Super 8 motel de koffers gepakt. Het is toch weer laat 1.30uur, omdat het een en ander fout ging met de foto’s voor ons logboek. Tegen 2.00uur was het dan eindelijk rustig.
Om 6.00uur uit de veren, want eerst nog de auto terugbrengen naar het verhuurbedrijf Alamo en dan naar het vliegveld LAX. 7.15uur exact op tijd vertrokken vanuit het motel.
Alles ging voorspoedig en we waren al om 7.55uur op vliegveld LAX. En nu was het wachten geblazen. De jongens waren nog niet helemaal wakker en lagen wat uitgeblust op de ongemakkelijk banken van het LAX en klaagden meteen al weer dat ze honger hadden. Na wat gedronken en gegeten te hebben, kwamen ze weer een beetje tot leven. Ze surfen nog wat op internet en lopen wat rond, dan is het gelukkig al gauw 11.15uur. Omdat er wat problemen waren met de deuren van het bagageruim van het vliegtuig hebben we nog een uur in het toestel vertraging gehad. Om 12.05uur rolden we dan eindelijk van de startbaan voor een vlucht van 3uur en 58 min. Een redelijke, turbulent vrije vlucht met een erg slechte landing. Komen om 15.55uur aan in Atlanta. Veel politiebewaking en we bemerken door de omroepen, nl. om de 10 min. wordt vermeld dat je geen bagage van andere passagiers mee mag nemen, dat de terroristische signalen vanuit Engeland, Amerika in opperste paraatheid heeft gebracht. Alle cosmetische spullen, cremes, tandpasta’s, gels, spuitbussen, medicijnen zonder etiketten in tubes moeten ingeleverd worden. We lopen langs wat incheckbalies en zien dat het allemaal niet zo’n vaart loopt.
Om 21.20uur vertrekken we richting Miami, een klein modern toestel moet verschillende kleuren leren stoelen en tot genoegen van de jongens eigen televisieschermpjes. De jongens hadden het reuze naar de zin, want ze konden op hun schermpjes spelletjes spelen tegen andere passagiers in het toestel. Om 23.20uur komen we aan in Miami. Het is bijna 30 gr. en het heeft volop geregend. Je voelt meteen de hoge vochtigheidsgraad als je het vliegtuig uitstapt. De messenset van Sonny komt redelijk ongeschonden uit het bagageruim. Alleen de rest van de koffers blijven achterwege en nogmaals BLEVEN achterwege. Bij navraag bleken de koffers nog in Atlanta te staan. Volgens het baliepersoneel komt er meteen nog een vlucht binnen, maar wederom geen koffers, dan pas om 2.00uur in de ochtend. We besluiten om 1.00uur dan toch maar naar ons hotel te rijden en dan de volgende morgen onze koffers bij het vliegveld op te halen. Bij Alamo aangekomen te zijn, blijkt dat we een Sorento hebben, een kleine SUV, waar onze koffers niet eens inpassen. Aangezien ze hier in Miami om 1.30uur in de ochtend niet erg vriendelijk zijn, duurt het een tijdje voordat het een en ander geregeld is en we dan toch een GMC Trailblazer hebben. Het is inmiddels 1.45uur en omdat we maar 6 min. van het vliegveld afzitten gaan we toch nog maar eens lang het vliegveld om een volgende poging te wagen om de koffers in ons bezit te krijgen. Eindelijk, om 2.30uur hebben we dan onze koffers en gaan we via de Highway richting ons hotel Baymond Inn & Suites. Het lijkt wel of alles tegenzit, want om 2.45uur, je gelooft het niet, staan we in een nachtelijke file, en dat duurt zelfs ongeveer 40 min. Het is inmiddels 3.30uur en er komt eindelijk wat beweging in het verkeer. Via TomTom proberen we het adres van het hotel te achterhalen, maar zelfs dat mocht niet lukken. Ik bel even naar het hotel waar ze ergens zitten en dan blijkt het hotel een andere naam te hebben. Nog 10 min en we zijn er, ......dachten we. Het La Quinta Inn Hotel blijkt 3 resorts te hebben in Miami en natuurlijk dat kon er ook nog wel bij, zaten wij natuurlijk in het verkeerde. Om 4.15uur komen we dan eindelijk aan. Kruipen meteen ons bed in en vallen in slaap na een zeer innoverende dag en nacht.
|
|
|
|
Santa Barbara
|
13 Augustus 2006 | 09:25:01
|
Zaterdag 12 augustus 2006
Vertrek om 11.41uur vanuit Californie Inn in Salinas naar Santa Barbara. Ons voorgenomen om vroeg te gaan slapen, maar gisteren weer flink in een deuk gelegen samen en dus om 1.00uur nog klaarwakker. Komen om 14.45uur in Santa Barbara aan, een toeristisch badplaatsje. Het is zonnig, ongeveer 21 gr. Niet overdreven warm. Er staat wel een frisse wind vanaf zee. We lopen over de pier en liggen lekker aan het strand, de jongens voetballen wat op het strand. Het is een lekkere, luie en relaxte dag. De laatste dag van 2 fantastische weken Californie. Morgen vertrekken we van Los Angeles naar Atlanta en van Atlanta naar Miami. Besluiten vanavond echt op tijd naar bed te gaan. Het was erg moeilijk om een motel in Hollywood te vinden, want we wilden niet te ver van het LAX (vliegveld) afzitten. Om 21.00uur dan toch eindelijk een motel en weer rond 1.00uur naar bed.
Groetjes
|
|
|
|
Dag 2 San Francisco
|
13 Augustus 2006 | 07:30:42
|
Vrijdag 11 augustus 2006
Vertrek uit Days Inn om 11.20uur. Kregen eerder al een telefoontje dat we om 11.00uur uit moesten checken. Maar the boys moesten nog even hun contacten op msn bijwerken. Na getankt te hebben, rijden we richting Los Angeles. Maar gaan eerst nog even naar San Francisco om Chinatown te bezoeken. Een kleine Chinese stad in het grote San Francisco. Sonny moest en zou een samurai-zwaardenset kopen van bijna 2 meter lang. We waarschuwen hem dat dat wel eens problemen kan opleveren voor vervoer met het vliegtuig. Benieuwd hoe dat zondagmorgen op het vliegveld LAX zal aflopen.
Rijden rond 14.30uur uit Chinatown weg richting Santa Cruz. We stoppen bij een stukje beach met een mooie rotspartij waar een hele familie pelikanen verzameld is. Een prachtig stukje puur natuur. Schijnbaar zijn ze aan mensen gewend, want je kunt ze tot op een halve meter benaderen. Het waait behoorlijk en de temperatuur is niet hoger dan 14 gr. Bij navraag schijnt deze temp. hier zomers normaal te zijn. Dit is de tweede dag al dat we een lange broek en een dikke trui dragen. Zijn we niet meer gewend als de temperatuur al bijna 2 weken rond de 45 gr ligt. Tegen 17.00uur besluiten we maar eens richting Montorey te gaan, volgens onze Capitool reisgids een prachtig plaatsje. Dat was te merken want de prijzen van de motels waren 3 keer zo duur als anders. Zijn een stukje doorgereden, net buiten het toeristische gebied. Rond 20.00uur hebben we eindelijk een redelijk betaalbare kamer in Salinas.
Ciao
|
|
|
|
San Francisco
|
11 Augustus 2006 | 19:16:38
|
Donderdag 10 augustus 2006
Zoals gewoonlijk weer te laat naar bed, dus vanmorgen weer wat uitgeslapen, om 10uur het bed uit en aan het ontbijt. Het ontbijt hebben wij gisteren al ingekocht in de Super en hebben dan vanmorgen ook een goed ontbijt naar binnen gewerkt. Het verbaasde ons dat er Security was, maar, nadien bleek de buurt nu niet bepaald een elitebuurt te zijn. Onder onze ogen vond in een auto een echtelijke ruzie plaats. De glasscherven van de autoportieren vlogen ons letterlijk om de oren. Sensatie voor de boys. Omdat we nog een dag in San Francisco bleven, eigenlijk een voorstadje van San Francisco, Oakland, verhuizen we naar het Days Inn, wel $ 8 meer, maar nu wel met internetaansluiting op de kamer en geen glasscherven.
Vanuit het Days Inn vertrekken wij naar San Francisco over de Bay Bridge naar de Fisherman's Wharf om met de boot naar Alcatraz te gaan voor een rondleiding, maar helaas was deze al uitverkocht tot volgende week dinsdag!!! Jammer, geen rondleiding op Alcatraz. Na een wandeling langs Fisherman's Wharf en een ware zoektocht naar de jongens, die weer eens hun eigen plan getrokken hadden, zoals zo vaak, gaan wij naar het punt waar de Cable Car gedraaid wordt om vervolgens weer door San Francisco te rijden. Via Pier 39 gaan wij wat teleurgesteld terug naar de auto, het was toch de bedoeling om Alcatraz van dichtbij te bekijken. Nog wat mooie plekjes bekeken met uitzicht over de stad.
Met de auto gaan wij de stad in, wat is dan toch weer TomTom goud waard, naar de Lombard Street, verder via wat op en neer rijden in de straten van San Francisco naar de Golden Gate Bridge. Na wat foto’s gemaakt te hebben, gaan we terug naar het Motel. Wij besluiten ook om San Francisco te gaan bekijken bij avond. Dus gauw wat buritos in het naastgelegen hotel in de magnetron gegooid en weer op stap naar San Francisco. Via de Twin Peaks heb je een mooi uitzicht over de stad. Rond 23.30uur gaan wij weer terug naar het Motel.
Morgen nog naar Chinatown en vanuit daar gaat het dan via de kust richting Los Angeles.
Gr. Us
|
|
|
|
Las Vegas
|
09 Augustus 2006 | 20:22:09
|
Dinsdag 8 augustus 2006
We zijn nog niet wakker of de smsjes regenen binnen, blijkbaar is exact op onze trouwdag ook de kaart aangekomen. Om 9.00uur op en besluiten om nog naar Hotel Luxor (met de bovengrondse metro), de Puma- en de Dieselwinkel en naar Hotel New York, New York te gaan. We rijden nog terug naar de Clark County, om wat trouwpapieren af te geven. Quinten komt mij terughalen, omdat de politie bij de auto staat. Ik geef aan met een smoesje dat we gisteren getrouwd zijn en dat er wat mis was gegaan met de papieren, uiteraard met mijn allerliefste glimlach. Het was oké, maar ik moest de volgende keer wel over het zebrapad oversteken, want schuin was veel te gevaarlijk. Knikte braaf ja en amen, ......humm tegen mijn schorpioenennatuur in. Martin regelt meteen de papieren bij het Gemeentehuis van Las Vegas. Om 15.48uur rijden we dan eindelijk op weg naar Bakersfield. In het plaatsje Baker tanken we voor de 7e keer. Na een kleine snack vertrekken we richting Bakersfield. Nemen ons voor rond 20.00uur ergens een steak te gaan eten. Het wordt een dag met veel km rijden en weinig vertier in een droge, dorre omgeving met een temperatuur van rond de 40 gr. De jongens beginnen al meteen te zeuren, en geef ze eens ongelijk onder deze omstandigheden. Gedurende de dag slapen de jongens in de auto, halen de slaapuurtjes van de afgelopen 2 dagen Vegas in. En zo af en toe kijken ze een film op de dvdspeler. Rond 20.30uur zijn we in Bakersfield en 10 min. later zitten we gezamenlijk aan een heerlijke steak in restaurant Sizzler. We rijden nog door naar Fresno. Morgen gaan we het Yosimeti National Park bezoeken. 23.59uur liggen we in bed.
Gr. Us
|
|
|
|
Las Vegas en Trouwen
|
09 Augustus 2006 | 20:20:28
|
Maandag 7 augustus 2006
Om 11.30uur rijden we naar de outlet, om daar te ontbijten. Om 12.45uur rijden we door naar de Hooverdam. Hadden net wat flesjes drinken gehaald en bij binnenkomst van het visitorscentrum moesten we de flesjes tot onze grote verbazing weer inleveren, want we zouden toch eens kunnen knoeien. Water was wel toegestaan. Hoewel we aangaven dat het ronduit belachelijk was, gaven ze geen duimbreed toe. De jongens stonden wat te lachen en onnozel te doen, tot ergernis van een van de guards, hij zei dat kinderen zo moeilijk waren, toen ontglipte me de woorden ‘what about Americans’. Als blikken konden doden. Beginnen ons wel wat te ergeren aan de Amerikaanse kortzichtigheid. Bv. in het hotel mogen de jongens niet leunen op de railing en mogen de jongens niet bij de speelautomaten in de buurt komen, mogen ze geen bommetje maken vlakbij de speeltafels in het zwembed, de fishes dreven na de ontploffing door het zwembed, oké daar konden wij ons iets bij voorstellen, ze mogen niet schuin oversteken. Soms vraag je je af wat je nog wel mag. Hooverdam was een tegenvaller, een zgn. toer alleen door de centrale, hoewel wij veel meer interesse hadden in de buitenkant van de dam en het meer. Jammer, maar als je Las Vegas bezoekt, moet je de Hooverdam gezien hebben. Bij terugkomst gaan we met de jongens tot 19.00uur nog even naar het zwembad. Om 19.00uur moet iedereen het zwembed uit, iedereen is er dan ook uit, alleen aan die 2 van ons moet de lifeguard het weer 3 keer vragen. Het valt op hoe volgzaam de Amerikanen zijn. Jammer voor ons, want de temperatuur is nog steeds ondragelijk nl. rond de 45 gr. Om 19.30uur krijgen we nog een telefoontje van James. onze personal coach, dat om 20.30uur de limo klaar staat. Martin is de hele dag al erg nerveus en vindt geen moment rust, tot grote hilariteit van de jongens, die hem ook nog de hele dag zitten te stangen. Douchen en op weg naar de uitgang van het hotel, waar de limo ons al opwacht. Quinten is voor deze avond gebombardeerd tot fotograaf. Op weg naar de Gazebo hebben de jongens de limo al weer op zijn kop gezet en de fles wiskey en alle glazen al uitgeprobeerd. Om 21.00uur komt de fotografe en de ambtenaar van de burgerlijke stand, een klein vrouwtje met een lang gewaad aan, door de jongens gedoopt tot een uit de kluiten gewassen bostrol. Hoewel het maar 20 min duurde, was het moment voor ons en de jongens niet minder intens. Toen we wilden vertrekken werd ons nog even medegedeeld dat we nog even 75 dollar af moesten rekenen, wij uiterst verbaast, want dit zat toch allemaal in de package. Dit blijkt dan nog loon voor haar en de fotografe te zijn. Dat wordt er gemakshalve maar niet bij verteld. Om 21.45uur vertrekken wij richting hotel om de auto te halen en nog wat Las Vegas in te gaan. De jongens waren alvast naar de Addidaswinkel op de strip gelopen. Om 22.45uur de jongens opgepikt en richting Treasure Island, omdat we de piratenshow wilden bekijken. Nadat we eindelijk een parkeerplaats hadden gevonden, moesten we nog rennen om een glimp van de show op te vangen. Het was te laat om nog uit te gaan eten, dus maar weer naar de … M….A…C.
Rond 2.30uur gaat het licht uit voor de jongens, voor ons vloeit rijkelijk de champagne..
Gr. Us
|
|
|
|
Death Valley
|
06 Augustus 2006 | 07:09:37
|
Zaterdag 5 augustus 2006
Vandaag dus lekker uitgeslapen, 10.30uur uit bed, in de supermarkt naast Motel 6 een ontbijtje gehaald, omdat in het Motel zelf niks meer te krijgen was, zelfs geen kop slappe koffie. Wat later als geplant, vertrekken wij naar Death Valley. Omdat wij naast de Valley sliepen, nl. in het stadje "Beatty", waren wij na een uur rijden al in het Visitors Center van Death Valley. Het blijkt dat we 20 dollar entree moeten betalen, maar er schijnt geen controle te zijn, dus gaan we op goed geluk, zonder een rooie dollar te betalen, de Valley in. In het Visitors Center hebben wij de route gepland van de plekken die wij graag willen bezichtigen, buiten was het al ruim 42 graden!!! Heb vandaag het autorijden van Martin overgenomen. Na wat stuntelingen onderweg, zoals onder het rijden een automaat in zijn achteruit zetten, leek het even of het motorblok ontplofte, maar na een cooling down kwam hij weer vlot op gang en is de rit verder zonder kleerscheuren verlopen.
Na het bepalen van de route gingen wij op pad, natuurlijk met de auto, de Valley is enorm groot en het is veel te heet om lang buiten rond te lopen, wij hadden extra water in de auto om niet uit te drogen.... Het eerste punt was Zabrinski Point waar je een mooi uitzicht hebt over de hele Valley, toen verder naar de Golden Canyon Trail in het midden van de Valley waar de uitgedroogde zoutvlaktes liggen. De jongens hebben nog wat zoutstenen verzameld, overal waar wij uit de auto stapten was het maar van korte duur, gewoon veel te warm, in de auto geeft de meter 117 Farenheit aan, dat 43 graden betekent. Toen zijn we doorgereden naar Badwater, wat niet wil zeggen dat je daar lekker kunt badderen, nee het is het diepste puntje op aarde nl. 85 meter onder zeeniveau, er is zelfs een klein meertje, met erg zout water. Toen naar de zandduinen aan het andere einde van de valley gereden, het heeft een beetje weg van een kleine woestijn. Onderweg nog via een kronkelweg naar boven rijdend waar de bergen door fosfor in het gesteente verschillende kleuren aangenomen hebben. Een indrukwekkende tocht zelfs voor the boys. Na een dag vol hitte en veel zon rijden wij terug naar het Motel, waar we 's ochtends nog een extra nacht bijgeboekt hebben.
Morgen gaan wij naar Vegas. Daar blijven wij zondag en MAANDAG. Dinsdag vertrekken wij dan richting San Francisco. Tot morgen.
Gr.
|
|
|
|
Bryce Canyon, richting Nevada
|
05 Augustus 2006 | 09:15:43
|
Vrijdag 5 augustus 2006
Wij staan om 8.00uur op om een ontbijtje te versieren en de jongens gaan nog even msn-en nadat we op de kamer gegeten hebben. Rond 11.20uur vertrekken we naar Bryce Canyon. Komen door een prachtig afwisselend landschap, bestaande uit immense rotsenpartijen overvloeiend in een steppelandschap dat weer overgaat in een naaldwoud. De temperatuur is op het moment 17 gr. en het motregent. Net voor Bryce Canyon breekt zwakjes de zon door.
We are impressed, door kleur en vormgeving van de rotspartijen. Wij rijden naar diverse points en de ene plek is nog mooier dan de andere. Met het stijgen, we zitten op het moment op 2700 mtr., daalt de temperatuur naar 14 gr. Op Rainbow Point, het uiterste puntje van Bryce Canyon besluiten we toch maar een lange broek en trui aan te trekken, want het begint nu wel erg koud te worden. En tenslotte wilden we buiten ook nog picknicken. We zitten net 5 min. en het begint te druppelen, maar wij blijven natuurlijk zitten, totdat het behoorlijk begint te regenen. Voor ons een goed moment om op te stappen en door te rijden. We nemen nog even een kijkje in Rubys Inn, een schattig plaatsje in Wild West-stijl. Na Rubys Inn is ons plan om door te rijden naar St. George, deze tocht door de bergen (op 3000 mtr.) is werkelijk schitterend, met zijn idylische riviertjes (zie foto’s), wat is Amerika toch divers in zijn culturen en landschappen. Wat verder komen we langs Navajo Lake, een meer ontstaan uit lava.
Om exact 19.05uur rijden we de staat Nevada binnen. We zitten nog ongeveer 100 miles van Las Vegas af. Amper 2 sec. in Vegas of je wordt al bedolven onder de lichtpanelen voor de casino’s. De boys dachten 'lets get party', maar dat ging mooi niet door. Ons plan is om morgen Death Valley te bezoeken, dus rijden we door naar Indian Springs, ong. 60 miles verder. In Indian Springs aangekomen, is er in geen velden of wegen een motel te bekennen. Dan maar naar de eerstvolgende plaats....Beatty. Daar hebben we al gauw een Motel 6 gevonden. Het wordt weer een latertje en zullen morgen wat uitslapen voor onze tocht naar Death Valley.
Groetjes van ons allen
|
|
|
|
Grand Canyon, Cameron, Page
|
04 Augustus 2006 | 08:28:07
|
Donderdag 4 augustus 2006
We zijn vroeg ons bed uit, want we denken eindelijk eens een redelijk ontbijt te hebben. Maar het was weer niet veel meer dan slappe koffie en een aantal platgedrukte donuts, althans daar moest het voor doorgaan. Dus dan maar een ontbijtje bij de MAC.
Dan eindelijk na een stevig ontbijt bestaande uit een aantal Big Macs vertrekken we richting Grand Canyon. De jongens moeten wennen aan zoveel natuurlijk schoon. Maar toch zijn ze onder de indruk van alles wat er te zien is. Na af en toe wat gevaarlijke capriolen uitgehaald te hebben, en de kreten: kom hier uit en kom daar van af, verlaten we toch weer ongeschonden het park. Nog even een laatste blik bij Desert View. Geweldig dit uitzicht, iets om nooit te vergeten, ook al denken de jongens daar anders over. Om 16.45uur vertrekken we op weg naar Page, met nog 1 uurtje te rijden. Onderweg komen we langs Cameron, een oude Indiaanse handelspost aan de Colorado River. Oude glorie met een modern tintje, jammer. Om 18.20uur komen we aan in Page waar we weer in een Motel 6 overnachten. Deze motels zijn eenvoudig, maar voldoen verder aan al onze eisen. Nog even een blik werpen op de bekende dam en brug van Page en een schitterend uitzicht op Lake Powell. Na lekker gegeten te hebben bij Steak House Jimmy kruipen we redelijk vroeg ons bed in, want we gaan vroeg op pad voor onze trip naar Bryce Canyon, in Rubys Inn.
Ciao from the 4
|
|
|
|
Joshua Tree Park
|
02 Augustus 2006 | 20:28:41
|
Woensdag 3 augustus 2006
Heerlijk geslapen, zelfs na een nachtelijke overstroming van de toilet (door Martin), maar dat
mocht de pret niet drukken. Nu maar eens op zoek naar een internet-cafe, en...........eindelijk gevonden. Jullie dachten al komt er nog wat van!
Na een uurtje internetten en een stevig ontbijt gaan we richting Joshua Tree National Park. Rond 14.00uur komen we aan bij de ingang van het park. De jongens hadden het na 15 min. al weer gezien en vragen zich af wat wij zo interessant vinden aan een boom waar er wel 20.000 van op en rijtje staan. Jammer dat hun generatie zo weinig geïnteresseerd is in moeder natuur, maar daar moeten we ons schijnbaar maar bij neerleggen. Wat schitterend is het, iedere boom heeft zijn eigen specifieke vorm en kleur en elke steen lijkt wel uitgehakken te zijn.
Wederom is het erg warm, zo rond de 45 gr. We besluiten, ondanks veel tegenzin bij de boys, naar de Lost Horse Mine te wandelen, een tochtje van 3,2 miles. Denken we!!!!! Na ong. 45 min. gelopen te hebben, is er nog geen mijn te bekennen. Het is niet alleen een recht pad, maar een rotspad met een stijging naar 1200 mtr. We krijgen uiteraard dorst en hebben natuurlijk niet aan watervoorzieningen gedacht, erg slim!! Zo langzamerhand begint iedereen, behalve Sonny, te kreunen en te steunen en de sfeer onderling wordt er niet gezelliger op. Quinten en ik voelen ons niet helemaal toppie. Dus kortom het wordt rechtsomkeer. Tot onze schrik bij terugkomst blijkt de achterdeur van de auto wagenwijd open te staan. Gelukkig geen rampzalige gevolgen. We vertrekken rond 17.00uur richting Williams, nog een kleine 5,5 uur rijden. Om 23.00uur kruipen we in het International Inn Motel ons bed in.
Lots of greetings Us
|
|
|
|
Little Tokyo, Avila Adobe
|
02 Augustus 2006 | 20:23:02
|
Dinsdag 2 augustus 2006
Na een schamel ontbijt, bestaande uit droog brood, slappe koffie en alleen jam, vertrekken we richting Little Tokyo, in het hart van Los Angeles. We hadden ons er veel van voorgesteld, maar de werkelijkheid viel tegen, er was alleen een klein winkelstraatje met wat Japanse winkeltjes. Omdat we ook in LA nog China Town wilde bekijken, lazen we in onze Capitool reisgids, dat we beter Chinatown in San Franscisco konden bezoeken, wat naderhand een zeer goede keuze bleek te zijn.
Wel besluiten we nog even het oudste huis in Los Angeles te bekijken. Dit huis ligt in de Mexicaanse area. Je voelt, ruikt, hoort en ziet meteen de warmte onder de locale bevolking, de aromatische geuren van de diverse kruiden, de levendige muziek en de schitterende kleuren. Iedereen verzamelt zich rond een intiem Mexicaans marktpleintje, met kleine Mexicaanse cafeetjes en terrasjes, zeer uitnodigend. Lopen nog even door het oudste huis en vertrekken, met tegenzin, na eerst even geluncht te hebben op de parkeerplaats van een Mexicaanse Market, richting Palm Springs.
Via Route 66 komen we rond 20.00uur in Palm Springs aan. De grootste stad in the desert. Je stapt over van de gewone wereld rechtstreeks in de woestijn. Alles oogt droog en dor, maar als je Palm Springs binnenrijdt is er geen enkel dor en droog plekje meer te bespeuren. Alles is letterlijk zo groen als gras. Wat een water zal hier vloeien om alles groen te houden. Overal waar je loopt, wordt je opgefrist door nevelsproeiers, een heerlijke luxe in the states. We nemen voor de afwisseling nu maar eens een Motel 6 om te overnachten.
Om 22.00uur nog even een snelle hap gehaald bij KFC en dan rap ons bed in.
Liefs US
Roxje we missen je allemaal verschrikkelijk. Blij dat we kunnen sms-en en we bellen je zo snel mogelijk.
Kusje mama, Martin, Sonny en Quinten
|
|
|
|
Universal Studios
|
02 Augustus 2006 | 20:06:47
|
Maandag 1 augustus 2006
Vroeg op pad richting Universal Studios. Na wat wegonderbrekingen en een onschuldig uitziend ongeluk arriveren we rond 10.20uur bij de studios. Het leek wel of half Amerika besloten had een bezoek te brengen aan de studios, jeetje wat een drukte en tevens duurde het een eeuwigheid voordat we binnen stonden. Veel attracties zoals Waterworld (zie foto) en Jurassic Park (zie foto) en een tour door de studios worden onderdeel van ons programma. Een schitterende dag, afgewisseld met zon en bewolking, maar wel onder het genot van een heerlijke zwoele temperatuur van ongeveer 32 graden. Veel fun, maar erg vermoeiend, omdat er praktisch overal een wachttijd is van minimaal 45 min.
Rond 20.00uur vertrekken we naar ons hotel in Santa Monica. 's Avonds nog wat rondgelopen en een beetje op tijd ons bed in.
groetjes Ingrid, Martin, Sonny en Quinten
|
|
|
|
Hollywood, Beverly Hills
|
02 Augustus 2006 | 20:00:36
|
Zondag 30 juli 2006
Na een onrustige nacht ivm het tijdsverschil, maar na een stevig Amerikaans ontbijt en 61 dollar armer vertrekken we naar Alamo om onze auto op te halen. Na veel over en weer gepraat over de auto en de verzekering, besluiten we toch te kiezen voor een Minivan met leren stoelen en een dvd-scherm in het plafond. De boys ook weer gelukkig. Na enige turbulentie op de parkeerplaats, de jongens hadden van diverse auto's het alarm in opperste paraatheid gebracht, zijn we maar snel richting Hollywood vertrokken.
Hebben geprobeerd bij de top van het bord van Hollywood te komen, alleen de jongens hebben een poging gewaagd, maar het was te ver en te warm. Dan maar een picture op een afstand.
Tegen de middag vertrekken we naar Bevery Hills. Onvoorstelbaar het contrast tussen luxe en armoede op nog geen 100 mtr. afstand. Zie foto luxe huis en zwerver.
Even naar Rodeo Drive geweest, waar de Versace- en Cartierwinkels elkaar met regelmaat afwisselen. De goedkoopste winkel begint daar met 1000 dollar, dus de boys zijn gauw genezen en willen direct vertrekken.
Rond 19.00uur doorgereden naar Santa Monica Beach. Je snuift hier al meteen een beetje de surfmentaliteit op. Wat ons opvalt is dat alles hier er zo relaxt aan toe gaat, iedereen heeft tijd genoeg. Pfff..... wel even een omslag na het zo gejaagde en gestresste Nederland.
's Avonds nog wat de stad verkent, lekker terrasje gepakt, maar toen we opzij keken en onder hilariteit en gelach van de andere klanten, lagen de jongens op tafel te slapen. We wijten het aan de vele indrukken en de laatste restjes van het tijdsverschil.
Nadat de jongens in bed liggen, besluiten wij nog even een romantische wandeling langs het strand te maken. En sommige onder ons weten nu dan ook dat dat heel romantisch was!!!!!
Groetjes
|
|
|
|
Vertrek
|
02 Augustus 2006 | 19:45:21
|
Zaterdag 29 juli 2006
Om 13.00uur vertrokken, de vluchten worden afgewisseld met veel turbulentie. Om 16.00uur aankomst Amerikaanse tijd in Cincinnati. 18.30uur vertrek van Cincinnati naar Los Angeles. Bij aankomst wennen aan de overstap van perfect werkende airco naar een zwoele temperatuur in Los Angeles. We staan versteld van de indrukken die we daar opdoen, alleen al bij buitenkomst van de vlieghaven. Alles is groots, incl. de aantallen mensen, auto's en gebouwen.
Nadat we om 22.00uur nog groots gegeten hebben, duiken we om 23.30uur doodmoe, maar voldaan ons bed in.
groetjes Martin en Ingrid
Sonny en Quinten |
|
|
|
Pakken
Vakantie/Zomervakantie
|
27 Juli 2006 | 13:52:00
|
26 juli 2006
Vannacht tot in de late uurtjes de route door Californië afgerond, wij zijn nu klaar met de routes die wij willen rijden door Californie, Nevada en Arizona, Utah en Florida  . We hopen kilometers en indrukken die wij de rest van ons leven meenemen en nooit meer vergeten....... nu nog het pakken van de koffers..... 
Tot Later
Groetjes
Martin en Ingrid
Quinten en Sonny |
|
|
|
De voorbereiding
Vakantie/Zomervakantie
|
27 Juli 2006 | 13:51:26
|
Hallo vrienden en familie,
29 juli vertrekken wij om 13.00uur vanaf Schiphol richting the States voor 4 weken. Van 30 juli t/m 13 augustus trekken wij door de staten Californië, Nevada en Arizona en Utah.
Op 13 augustus vliegen wij van Los Angeles naar Maimi, Florida waar wij tot 26 augustus zullen rondtrekken. Via deze weg willen we vooral Roxanne en natuurlijk iedereen die geïnteresseerd is, mee laten genieten van onze belevenissen en van vele mooie foto's.
Veel plezier op onze site.
Groetjes
Martin en Ingrid
Quinten en Sonny |
|
|
|
|
|
